Ervaringen met de theorie van de gaten van Almaas

De gaten theorie van Almaas, klinkt een beetje vreemd als je er nog nooit van gehoord hebt. Almaas beschrijft zeer uitgebreid het ontstaan van de psychologische gaten in ons bewustzijn. Ik zal geen poging doen dit te evenaren want de helderheid van zijn beschrijvingen is prachtig en zeer gedetailleerd. Wat ik graag wil doen is een inkijkje geven in mijn ervaring(en) met deze gaten. Dit kan behulpzaam zijn als je er zelf in de buurt komt.

Een klein voorbehoud is ook nodig denk ik, alle ervaringen die ik beschrijf zijn voortgekomen uit het proces wat ik ben gegaan. Deze zijn eenmalig en uniek voor dat moment. Wel is het zo dat de ervaringen rondom het oplossen van deze gatenstructuur op elkaar lijken en in die zin behulpzaam kunnen zijn.

Om te beginnen toch een korte uitleg over deze gaten theorie, om de structuur van het proces een beetje te kunnen begrijpen als je er nog nooit iets over gelezen hebt. Wil je er meer over lezen dan kan ik je de boeken van Almaas van harte aanbevelen, bv “Het Niets”

Als we geboren worden zijn wij, voor zover mogelijk, volledig verbonden met onze essentie. Deze essentie manifesteert zich in de vorm, als kwaliteiten zoals kracht, liefde, wil, vreugde helderheid etc.. Dit is hoe bewustzijn tot leven komt. Deze essentiële kwaliteiten zijn er en manifesteren zich zonder voorwaarden, je zou kunnen zeggen als een response op ….. het leven?

Door omstandigheden, gebeurtenissen, invloeden van buitenaf, “schrikken” we weg bij de natuurlijke stroom van onze essentiële kwaliteiten. Dit gebeurd niet in een keer voor alle kwaliteiten maar geleidelijk. Je kunt ook niet zeggen dat we er helemaal van los komen, uiteindelijk is bewustzijn alles wat er is en alles wat zich manifesteert, het voelt alsof we er niet meer volledig mee in contact zijn. De natuurlijke stroom is deels geblokkeerd of vervormd. We verliezen het vertrouwen in onze natuurlijke kwaliteiten. We gaan geloven dat deze kwaliteiten niet goed genoeg zijn en daarmee dat “IK” niet goed genoeg ben.

Door dit verlies, wat voelt als Leegte en als een gat, ontwikkelen we een strategie om dit verlies, deze leegte niet te hoeven voelen. Dit zijn onze overlevingsstrategieën die er meestal op gericht zijn het beter te doen dan de natuurlijke kwaliteiten die niet voldeden, waar we niet meer op vertrouwen.

Daar begint de overtuiging dat we een betere versie moeten worden van onszelf.

 

 

∼∼∼∼∼∼∼∼∼

 

Comments are closed.